Αυτόματη Εξυπηρέτηση Πελατών...πρόχειρα ναι γρήγορα όχι

Προσοχή ακολουθεί τοποθέτηση προϊόντος σε ανήλιο σημείο του σώματος.

Η καλή ημέρα από το προηγούμενο βράδυ φαίνεται και εγώ δεν κοιμήθηκα καθόλου χθες. Καθώς όλο το βράδυ μου ξυνόταν και τελικά κατάλαβα γιατί....Ξεκινάω την υπέροχη ημέρα μου μόνο με 4 ώρες ύπνο, γιατί μου ξυνόταν όπως είπα και πριν και δεν μπορούσα να κοιμηθώ.

Σηκώνομαι το πρωί πάω στην πρωινή δουλειά και φεύγω για το Νοσοκόμειο Άγιος Δημήτριο όπου εκεί η ευγενέστατη εξαδέλφη μου με καθοδήγησε στους φωτεινούς δρόμους του ιδρύματος και με καθοδήγησε στα εφημερεύοντα όπου παραδόξως ήμουν και μόνη μου. Με εξέτασε θεάρα δίμετρη Ρωσίδα Ιατρός και μου βρήκε πως η μαλακία με έχει χτυπήσει στο κεφάλι. Αφού μου έδωσε συμβουλές και της είπα πως είναι πολύ όμορφη και μάλλον με πέρασε για λεσβία επέστρεψα στο γραφείο για να αρχίσει το θέατρο του παραλόγου και του πρωκτολόγου.

Εγώ ως ποντιάρα, για κάποιο λόγο κατάλαβα πως η vodafone και η Hol έγιναν μια εταιρεία, όχι Ιέρεια μου, απλά αυτές οι εταιρείες είναι καλές ξαδέλφες και έχουν μαζί ένα blog...Δηλαδή απλά σου στέλνουν μαζί τον λογαριασμό...έλα όμως που εγώ πλήρωνα στη βοδαφον νομίζοντας πως πληρώνω και χολ, και βγήκα χρεωμένη.....Μαλάκας η δικιά σου

Έτσι αρχίζει για ακόμη μια φορά το δράμα με τη Χολ......Με τη Χολ βολεύτηκα βρήκα μια εταιρεία που δεν ήταν σαν την Σίτα να με παιδεύει, ούτε στο Φορτνετ να έχει για τον πεοντα εξυπηρέτηση πελατών...Έτσι τη πρότεινα στην Dannossiel....Η Dannossiel πάλι με την Χολ δεν είχε ποτέ ιντερνετ στο γραφείο...λόγο του μετρό που περνάει απο κάτω απο το γραφείο της, λόγο του ότι στα αρχίδια τους ως εταιρεια και στα αρχίδια της ως πελάτης δεν ξέρω...αλλά ο γάμος δεν πέτυχε... Εγώ όμως χαρούμενη και ευτυχισμένη στο δικό μου πάντρεμα πέρασε αρκετός καιρός να αρχίσουν οι σκιές στο δικό μας σπιτικό. Πριν ενα χρόνο δηλαδή που ξεκίνησα να δουλεύω δυο δουλειές. Τη Hol βλέπεις δεν μπορείς να την πληρώσεις στο ΑΤΜ της Αlpha, έτσι πήγαινα στην Βοδαφον που είχα ήδη ένα λογαριασμό...Όμως τα Βόδα στη Βόδαφον δουλεύουν ώρες δημοσίου...και έτσι στο κενό που έχω ανάμεσα στις δύο δουλειές δεν προλάβαινα ποτέ τα καταστήματα ανοικτά...δεν πειράζει όμως την Βοδα τη πληρώνω και στην Alpha στο ATM τη Χολ όμως όχι...

Έτσι αφού είμαι χρεωμένη λέω να μάθω αν προλαβαίνω σήμερα το κατάστημα στη Θεσσαλονίκη της Βοδας...Όχι μωρή Άθλια, δεν θα το μάθεις...στο site της Βόδας, πουθενά το κατάστημα, παίρνω λοιπόν στην εξυπηρέτηση πελατών και πληρών 0,75 ή κάτι τέτοιο το δευτερόλεπετο...ναι σωστά το έγραψα....σοβαρά bitch.. από κινητό WIND .για να βγει το γνωστό παπαρομπότ να μου ζητάει τι θέλω...Ρε φίλε ...χεσε με...προλάβετε έναν άνθρωπο να το κάνει αυτό για εσάς, έναν τυφλό άνθρωπο όπως έκαναν παλιά σε όλα τα τηλεφωνικά κέντρα....Μισή ώρα να συνεννοηθείς με τη Χαλ της Βοδας και να βγει το τεκνο να μου δώσει το νούμερο...το οποίο δεν απάντησε ποτέ...

Ξανακαλώ στη βοδα τώρα άπω σταθερό και πληρώνω 0,35 κάτι το δευτερόλεπετο... από σταθερό για να μιλήσω με τη Χαλ για πόση ώρα μέχρι να μου πει πως είμαι σε θέση προτερραιότητας και πως αν δεν θέλω να περιμένω να τους δώσω το τηλέφωνο μου να με πάρουν....

Με πήρε το παληκάρ της Βοδας και βγάλαμε συνενοήση...αφού του εξήγησα ως καλή άθλια αγάμητη σκύλα πως το μόνο που θέλω είναι ενα κατάσταημα ανοικτό στο κεντρο της Θεσσαλονικης το μεσημέρι και του εξήγησα πως η Πυλαία είναι στον διάολο, αυτός ο κακομοίρης είπε πως οταν καλεσε στα βοδα της βοδαφον του απάντησαν αμέσως, εμένα απλά με έγραψαν στον λούτσο τους...Ε και εκεί δεν άντεξα έσπασα η πουτάνα και άρχισα να του φωνάζω...για το πόσο απαράδεκτα είναι τα ωράρια λειτουργίας της Vodafone και που εγώ δουλεύω όλη ημέρα για να πληρώνω τα 2 νούμερα της Βόδας χωρίς να βρίσκω κατάστημα ανοικτό..και εκεί που παραληρώ του λέω..."....και μόλις κατάλαβα ότι τζάμπα σου τα λέω γιατί όλο το πρόβλημα πληρωμών δεν είναι με εσάς αλλά με τη Hol " ... πολύ ήρεμα το παιδί μου λέει "μ' αυτό προσπαθώ να σας πω τόση ώρα"...τον ευχαρίστησα και του ευχήθηκα να είμαι η μόνη τρελή του πελάτισσα σήμερα...πραγματικά δεν ξέρω αν θα μπορούσα να την κάνω αυτή τη δουλειά.

Αποφασίζω να πληρώσω μέσω νετ και Alphabank και τι να δω...η Hol συνεργάζετε με την Alphabank ωστόσο απο το ATM δεν μπορώ να κάνω πληρωμή...και εδώ που τα γράφω αυτά συνηδητοποιώ ότι ίσως τελικά να μπορώ αλλά να μη το έχω ψάξει καλά...ίσως και όχι... Οπότε προσπαθώ να κάνω την πληρωμή και φυσικά τα κάνω σκατά γιατί δεν τα πάω καλά με τις ιντερνετικες πληρωμες και πρέπει να πάρω στον Χαλ της Alpha να μου πει τι να κανω.

Αισίως 2 ώρες μετά ...έχω καταφέρει να πληρώσω τον λογαριασμό που εξαρχής δεν χρωστούσα. Να είμαι συγχυσμένη με την Hol με το ρομποτ και τα καταστήαματα της Vodafone, να είμαι πλήρης ευχαριστημένη με την WIND και με μία κολπίιδα στην τσέπη.

Το ηθικό δίδαγμα της ημέρα είναι πως όσο χάλια και αν είναι η Cyta, η Forthnet, η Vodafone, η Wind και η HOL...εγώ στον ΟΤΕ πίσω δεν ξαναγυρνώ...και επιτέλους βγάλτε τα ρομπότ από τα κέντρα τηλεφωνικής εξυπηρέτησης.

Ψάρι με πράσινο Κάρρυ

Όπως και παλιότερα, σας θυμίζω πως όταν είμαι μόνη μου και μαγειρεύω βαριέμαι πάρα πολύ, γι'αυτό και κάνω παράλληλα ποστ με τι συνταγή στο Blog μας.  Σήμερα λοιπόν αφού όλοι λείπουν σε κάποια παραλία εγώ αποφάσισα να μαγειρέψω Ψάρι με πράσσινο Κάρρυ και να μοιραστώ τις γνώσεις μου μαζί σας.

Στην αρχή ήθελα απλά να τηγανίσω πατάτες και να κάνω τα ψαράκια ή ότι ειναι αυτά στο τηγανία αλλά μετά σκέφτηκα οτι αν τηγανίσω τώρα θα βρομάει όλο το σπίτι. Έτσι είπα να κάνω μακαρόνια, μετά σκέφτηκα να κάνω το ψάρι ή ότι είναι αυτό με κάρρυ και ριζομακάρονα, εκεί που το σκεφτόμουν βλέπω στο ντουλάπι το ρύζι και λέω δεν γαμιέται θα το κάνω με μπασμάντι.

Σουρίμι 7 Θάλασσες

Τι υλικά έχω...γιατί δεν θα το κάνω με τη συνταγή που βρήκα στο ιντερνετ  αλλά με αυτά που έχω. Αλλά ακόμη και αν είχα τα υλικά που λέει η συνταγή δεν θα έτρωγα κάτι που έχει γάλα καρύδας αλλα τώρα που το σκέφτομαι μπορώ να βάλω γιαούρτι...ή δεν κάνει το ψάρι, ή οτι είναι αυτό , να το συνδυάζεις με γιαουρτι; Καλύτερα να μη το μάθουμε σήμερα όμως.

Λοιπόν βάζεις μια και μισή κούπα μπασμάντι  σε ένα μπωλ και το πλένεις να φύγει το άγγιγμα του Ινδου. Όταν σιγουρευτείς πως έχει φύγει, το ρίχνεις στη κατσαρόλα και συμπληρώνεις νερό. 2 Κούπες για κάθε 1 κούπα ρύζι. Εγώ έβαλα 3. Το βάζεις να βράσει και ξεκινάς το ποστ στο Blog σου.

Έχεις βγάλει απο νωρίς τα ψάρια ή ότι είναι αυτά, από την κατάψυξη, εγώ έβγαλα 4 κομμάτια.
Τα αγόρασα χθες από το σούπερ είναι...ωπ έτοιμο και το ρύζι.



Λοιπόν ψιλοκόβετε κρεμμυδάκι, προσθέτεις φρέσκο κρεμμυδάκι από την κατάψυξη, ρίχνεις στο τηγάνι λίγο ελαιόλαδο με γεύση καρρυ από την εταιρεία Ariston, το οποίο βγήκε νούμερο ένα σε διαγωνισμό στην Ιαπωνία. Μόλις αρχίσει το τσιγάρισμα ρίχνεις τα ψάρια ή ότι είναι αυτά και ετοιμάζεις το πράσινο κάρρυ.




Λέω να ρίξω και λίγο σουρίμη προϊόν απομίμηση καβουριού που μου έμαθε η φίλη μου για να κάνω τη γεύση ακόμη πιο Θαλασσερή.  Ανακατεύω 2 κουταλιές απο την πάστα πράσινου κάρρυ, που αγόρασα πριν αιώνες από τον Κοσμάς και έχει μια πενταετία ληγμένη,  με λίγο νερό και όταν λιώσει αρκετά τη ρίχνω στο τηγάνι. Χαμηλώνω τη φωτιά για να δέσει το κάρρυ και να ψηθεί το ψάρι ή ότι είναι αυτό μέσα στη κρέμα. Τελικά λέω να μη ρίξω γιαούρτι. Ίσως θα έπρεπε να το κάνω γιατί η σάλτσα αυτή σε επίπεδο καυτερού, ανήκει στην κατηγορία, ανατινάξης αιμοροίδας.

Συνεχίζεις ανεβάζοντας φωτογραφίες προϊόντων στο βλογκ σου. Μέχρι να είναι έτοιμο το φαγί. Η Σάλτσα δεν έδεσε πως θα ήθελα αλλά έχει γίνει ωραία. τώρα που τη δοκίμασα ωστόσο έχει παραλύσει ο μισός εγκέφαλος από το πόσο καυτερή είναι η σάλτσα οπότε μάλλον αναγκαστικά πρέπει να επιστρατεύσουμε το γιαούρτι σαν ποτό.

Λοιπόν κλείνεις τη φωτιά και ετοιμάζεις το σερβίρισμα. Βάζεις Ρύζι, ψάρι ή οτι είναι αυτό, και κάρρυ, σερβίρεις με ένα ποτήρι Αριάνι για να σβήνει το κάψιμο της σάλτσας και μπορείς να το συνοδέψεις με, τορτίγιες, νααμ, πίτες, αράβικες πίτες και λίγο kimchi κονσέρβα για να σιγουρευτείς πως θα ξυπνήσεις χωρίς κώλο την επόμενη ημέρα.

Μέσο όρος προετοιμασίας: 54 Λεπτά
Επίπεδο καψίματος : 150/100

Προσοχή! Φροντίστε να διαλυθεί καλά η πάστα του κάρρυ μέσα στο τηγάνι, καλύτερα να μπει λιγότερο παρά να πέσει παραπάνω. Μην προσθέσετε αλάτι πουθενά.

Για οποιαδήποτε πληροφορία ή λεπτομέρεια, ρωτήστε με και αν έχω επιβιώσει από το κάψιμο θα σας απαντήσω.

Τι να ψηφίσεις στο Δημοψήφισμα;

Σοβαρά τώρα ακόμη σκέφτεσαι τι να ψηφίσεις στο Δημοψίφισμα;

Ακούσαμε πολλά αυτές τις ημέρες, για την ακρίβεια πολλές μαλακίες από άτομα που δεν το περιμέναμε, ο κόσμος έχει τρομοκρατηθεί, οι νεόπτωχοι που μέχρι τώρα έτρωγαν με δανεικά χρυσά κουτάλια έχουν συσπειρωθεί γύρω από τα λαμόγια που φοβούνται να χάσουν την θέση τους.

Εδώ στον Ναό είμαστε γνωστές για τις δημοκρατικές απόψεις μας και για τις δημοκρατικές μας διαδικασίες, οπότε με επίσημη ανακοίνωση θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε πως οι πιστοί του Ιερού Ναού της Θεάς Καφροδίτης θα ψηφίσουν ΟΧΙ. Το μεγαλείο της Θεάς Καφροδίτης είναι Μεγάλο. Γι' αυτό όσοι θα εναντιωθούν στην απόφαση της Θεάς Καφροδίτης θα υποστούν την οργή της, αυτό σημαίνει μηδενικούς οργασμούς στις γυναίκες και ανυπαρξίας στίσης για τους άντρες.

Η εκπρόσωπος της Θεάς Καφροδίτης στη Βουλή μας έκανε περήφανους και με αυτοθυσία και με γνώμονα το γενικότερο καλό της χώρας δήλωσε πως δεν συμφωνεί με τα νέα μέτρα σκλαβιάς και υποταγής. Να σας θυμίσω πως ή ίδια εκπρόσωπος του Ναού στην Βουλή υπήρξε από τα λίγα άτομα που είχε διαβάσει ολόκληρο το μνημόνιο και είχε αρνηθεί να το ψηφίσει γιατί όπως είπε η ίδια "δεν μπορούσα να υπογράψω το ξεπούλημα της χώρας και να προδώσω τον Ελληνικό λαό". Βίωσε τις κυρώσεις πλήρωσε το τίμημα και σήμερα βρίσκεται και πάλι στη Βουλή για να τιμήσει τα πιστεύω της και την ίδια μας την χώρα.

Ο μέγας Μάγιστρος του Ναού ο Ειρηναίος, έχοντας περπατήσει σε αυτή τη χώρα εδώ και 72 χρόνια, έχοντας βιώσει την παρακρατική βία, την βία της χωροφυλακής και την καταπάτηση της δημοκρατίας από την δικτατορία και την ανεργία της δεκαετίας του 90, γέροντας πλέον δήλωσε πως δεν θα σταματήσει να αγωνίζεται. Θυσιάζει τα αξιοπρεπή γεράματα για να στηρίξει την νεολαία και το μέλλον της χώρα αυτής. Τι να τα κάνει τα αξιοπρεπεή γεράματα με την σταθερή σύνταξη όταν όλοι γύρω του θα πεινάνε; Ο μέγας Μάγιστρος Ειρηναίο, μάγκας από τους λίγους στις πιάτσες της Θεσσαλονίκης, επιλέγει ΟΧΙ.

μην αψηφίσεις την Θεά!

Η Dannossiel που κάθε μέρα έρχεται αντιμέτωπη με τα αρνητικά αποτελέσματα του μνημονίου και τους αληθινούς ανθρώπους αυτής της χώρας, επιλέγει ΟΧΙ. 
Εγώ που μεγάλωσα με τις θυσίες του Μαγίστρου Ειρηναίου και που δεν θέλω να στερηθεί τίποτα τώρα στα γεράματα, ως άτομο με μεγάλα όνειρα, τα θυσιάζω όλα για να μποροώ να κάνω νέα όνειρα με όλους τους υπόλοιπου μαζί. Επιλέγω ΟΧΙ

Δεν ξέρουμε τι θα μας φέρει το ΟΧΙ ελπίζουμε για το καλύτερο, αλλά όλες οι χώρες πριν απο εμάς που πέρασαν τέτοιες καταστάσεις και χειρότερες, υψώθηκαν σαν φοίνικες από τις στάχτες τους. Το ίδιο θα κάνουμε και εμείς. Για να κάνεις ένα άλμα μπροστά πρέπει να κάνεις μερικά βήματα πίσω για να πάρεις φόρα. Δεν ήταν σε εκείνο το τραγούδι με την Ζωντανίνα που έλεγε "Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ", έχουμε μάθει να δουλεύουμε σκληρά ήρθε ο καιρός να δουλέψουμε σκληρά γι αυτή την χώρα και όχι για τους άλλους 

Ως Έλληνες σηκώσαμε με τα δικά μας χέρια και την δική μας εργατική δύναμη της χώρες της Ευρώπης. Ήρθε ο καιρός να δουλεψουμε για την δική μας χώρα, αν αντισταθούμε στα λαμόγια του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, τα λαμόγια του Τουρισμού, των Τραπεζών και των δικηγορικών Συλλόγων. Μη φοβάστε την Φτώχεια, να φοβάστε τη Σκλαβιά. Επιλέξτε την Αξιοπρέπεια και όχι τον συμβιβασμό. 
Οι γονείς μας και οι παππούδες μας μεγάλωσαν φτωχικά όμως κατάφεραν να αλλάξουν την χώρα σε εποχές χωρίς ελπίδα. Μπορούμε να το κάνουμε και ΕΜΕΙΣ αφήνοντας πίσω το ΕΓΩ.

Ευχαριστώ Καλυψώ Λάρα

Μέχρι τώρα μας απειλούν και μας εκφοβίζουν τα ίδια άτομα που έριξαν την χώρα στο μνημόνιο και στον δανεισμό. Τα ίδια άτομα δημιούργησαν το απεχθές χρέος και αυτά θέλουν να συνεχίσουμε έτσι. υπόδουλοι και σκλάβοι. Από το εξωτερικό μας πιέζουν και ακυρώνουν κρατήσεις και αγορές...για να μας κάνουν να διαλέξουμε την λάθος επιλογή. Οι ίδιοι όμως θα επιστρέψουν πρώτοι όταν θα δουν τις ευκαιρίες που θα δημιουργηθούν σε αυτή τη χώρα.

Αλ Τσαντίρη 

Επιλέξτε το άγνωστο μέλλον, γιατί είμαστε άνθρωποι και είναι στη φύση μας οι περιπέτειες, οι ανακαλύψεις και το άγνωστο. Μην τους αφήσετε να μας φέρουν την Μπότα στο λαιμό, αρκετά χρόνια τους κουβαλάμε στην πλάτη μας. ΜΠΟΡΟΎΜΕ να φτιάξουμε ξανά αυτή τη χώρα. Ας διώξουμε τα ποντίκια και τους μπαστακωμένους καπετάνιους από το καράβι μας και ας ορίσουμε εμείς την Ρότα στο δικό μας Κάραβι. 



Βέβαια καταλαβαίνω πως μπορεί να υποκύψατε στον φόβο και στις απειλές και να επιλέξετε το ναι.  Θα δεχτώ όποια απόφαση και αν πάρετε, αλλά να σας θυμίσω δεν είμαστε Γραικοί με σύνδρομο Στοκχόλμης, είμαστε Έλληνες. Απλά η Θεά Καφροδίτη δεν ξέρω πως θα αντιδράσει και τότε λυπάμαι, αν δεν έχετε πια στύση και οργασμούς για εσάς. Sorry ε.

Μπορείτε να εκφράσετε ελύθερα τις απόψεις σας και να ξεκατινιαστείτε στα σχόλια. Είθε η Εύνοια της Θεάς να είναι μαζί σας.

ΟΔΗΓΟΣ ΠΕΛΑΤΗ-ΓΙΑ ΠΕΛΑΤΕΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΓΡΑΦΕΙΩΝ

Η δικηγορία είναι ένα πολύπλευρο και ενδιαφέρον αναντίρρητα επάγγελμα, το οποίο όμως, υπό τις σημερινές συνθήκες απαξίωσής του και δεδομένης της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης αλλά ουχί του όγκου δουλειάς των δικηγόρων και του κόσμου που καθημερινά μπαινοβγαίνει στα γραφεία, μπορεί να σου σπάσει τα νεύρα, να σου ραγίσει την καρδιά , να σε κάνει να χάσεις την πίστη σου στην ανθρωπότητα αλλά κυρίως τη θέλησή σου για ζωή.

Ακολουθεί ένας σύντομος, εύληπτος οδηγός με ποιές συμπεριφορές είναι καλό να αποφεύγουν οι άνθρωποι που απευθύνονται σε δικηγόρο. Εγώ προσωπικά θα τον εκτυπώσω και θα τον έχω σε κομψό βιβλιαράκι, στην αίθουσα αναμονής , δίπλα από την κορνίζα της χρονοχρέωσης. 

Ο οδηγός έχει ως εξής:

1.Δεν παίρνουμε τηλέφωνο ποτέ πριν τις οκτώ το πρωί και ποτέ μετά τις οκτώ το βράδυ. Κατανοούμε ότι ο δικηγόρος δεν είναι υπάλληλός μας και για το λόγο αυτό δεν μπορούμε να έχουμε την απαίτηση να είναι στη διάθεσή μας 24 ώρες το 24 ωρο. Εκτός αν τον πληρώνουμε για να είναι 24 ώρες το 24ωρο διαθέσιμος για την πάρτη μας. Αλλά αυτό θέλει πολλά λεφτά, οπότε παραδεχτείτε το. Δε συμβαίνει.

Για να γίνει το ως άνω πιο κατανοητό ακολουθεί απόσπασμα από πραγματικό διάλογο ανάμεσα σε δικηγόρο και επίδοξο πελάτη *

*για τις ανάγκες αυτής της ανάρτησης επίδοξος θα ονομάζεται ο τζαμπατζής

Δέκα το βράδυ-Παρασκευή(αρχή τριημέρου,να σημειωθεί)-χτυπά το κινητό από άγνωστο νούμερο:

-Παρακαλώ (Η αποδοκιμασία μαζί με την περιέργεια έκδηλες στην ψυχρότητα του τόνου)

-Γεια σας.Ο τάδε είμαι (τουλάχιστον είπε ποιος είναι,οι περισσότεροι το αφήνουν φλου)

-Ναι,είμαι σε γάμο όπως ακούτε. Ή μάλλον δεν ακούτε , όπως δεν σας ακούω κι εγώ (ηχητικό background λύρα,νταούλια και χαμός)

-Ναι, εντάξει. Θέλω ραντεβού την Τρίτη , να φέρω κι άλλα χαρτιά, τίποτα ιδιαίτερο να μερικά...

-Πάρτε με την Τρίτη για την ωρα (απομακρύνοντας ήδη το κινητό απ το αυτί)

-Ναι, όχι να σας πω από τώρα τι είναι γιατί είναι σημαντικό, να προλάβουμε πριν φύγει ο μάρτυς διακοπές (στις 30 Ιουνίου!!) και..

-Ναι, τα λέμε την Τρίτη

-Ναι, αλλά...

Του του του του

Αν ο παραπάνω διάλογος σας θυμίζει τον εαυτό σας, τώρα ξέρετε γιατί ο δικηγόρος σας δεν σας σηκώνει πια τα τηλέφωνα.

H φάτσα του δικηγόρου σας όταν κλείνετε το τηλέφωνο

2. Όταν παίρνουμε τηλέφωνο δεν θεωρούμε δεδομένο:

α) ότι ο δικηγόρος μας έχει κρατημένα τα στοιχεία μας από την τελευταία φορά που μιλήσαμε πριν 49 μήνες 

β) ότι αναγνωρίζει τη φωνή μας από το τηλέφωνο 

γ) ότι θυμάται την υπόθεσή μας, η οποία ναι μεν για μας είναι πολύ σημαντική και μεγάλης βαρύτητας αλλά πιστέψτε με, για το δικηγόρο σας είναι ακόμη μια υπόθεση 

δ)ότι ακόμη και αν του πούμε το όνομά μας θα μας αναγνωρίσει

Γενικά συμβαίνει το εξής:Σαν δικηγόρος συναλλάσσεσαι με τεράστιο αριθμό ατόμων την ημέρα. Και μαντέψτε. Όλοι θέλουν κάτι και όλοι έχουν ένα πρόβλημα και μια σημαντική υπόθεση και όλοι είναι φίλοι ή ξαδέρφια ενός πολύ φίλου που μας σύστησε . Οπότε αν πάρεις χαρωπά τηλέφωνο και  πεις στο δικηγόρο σου :

-Γεια σας!Ήθελα να σας ρωτήσω τι γίνεται με την υπόθεσή μου.Έχει αλλάξει κάτι?

και πάρεις την απάντηση:

-Όχι, μέχρι στιγμής τίποτα.

Μη μείνεις ήσυχος. Απλά δεν κατάλαβε ποιος είσαι. 

3. Όταν παίρνουμε τηλέφωνο, ρωτάμε πάντα αν μπορεί να μας μιλήσει εκείνη την ώρα ή αν είναι απασχολημένος οπότε να καλέσουμε αργότερα. Δεν είναι δόκιμο ας πούμε να απαντήσει και ξαφνικά να αρχίσουμε τρελή λογοδιάρροια από την κόλαση για κανά πεντάλεπτο ενώ ο δικηγόρος ας πούμε είναι στα δικαστήρια ή σε ραντεβού.Δε ζητάμε ποτέ επίσης συμβουλές από το τηλέφωνο. Οι συμβουλές δίνονται πάντα στα ραντεβού. Και κοστίζουν. 

H σημερινή πραγματικότητα.Πληρωνόμαστε ψίχουλα.Και ούτε καν από cupcakes

4. Όταν παίρνουμε τηλέφωνο και ο δικηγόρος δεν το σηκώνει δεν παίρνουμε 54 φορές ακόμη. Δεν είμαστε η μάνα του. Θα μας πάρει εκείνος όταν μπορέσει.

5. Όταν παίρνουμε τηλέφωνο για ραντεβού δε ζητάμε ραντεβού την ίδια εκείνη ημέρα εκτός αν είναι όντως κάτι επείγον. Κάτι επείγον είναι το αυτόφωρο. Και ο θάνατος.Αλλά σ αυτή την περίπτωση μάλλον δεν θα μπορείτε να καλέσετε.

6. Όταν τελικά κανονίζουμε ραντεβού με το δικηγόρο μας,  πηγαίνουμε στην ώρα μας. Όχι πιο νωρίς "γιατί ήμουν στο κέντρο και τέλειωσα τις δουλειές νωρίτερα", ούτε πιο αργά "να μωρέ με πήρε ο ύπνος". Γιατί πρέπει να κατανοήσετε ότι εσείς μπορεί να τελειώσατε τις δουλειές σας νωρίτερα αλλά ο δικηγόρος σας όχι. Και επίσης πρέπει να καταλάβετε ότι και ο δικηγόρος σας θέλει να πάει για ύπνο. Οπότε μην αργείτε για να φεύγει κι αυτός.

7. Ποτέ δεν λέμε τις μαγικές λέξεις : " Ένας φίλος μου που χε παρόμοιο θέμα πήγε σ' έναν δικηγόρο και του είπε αυτό (κάτι εντελώς άκυρο ή άσχετο με αυτό που σας λέει ο δικός σας δικηγόρος). Ξέρετε ότι λέτε βλακείες. Ακόμη και να μη λέτε βλακείες, γίνεστε προσβλητικοί και αγενείς. Κανείς δικηγόρος δε θέλει να αναλάβει πελάτη που είναι γυρολόγος δικηγορικών γραφείων. Οπότε κρατήστε την εμπειρία της πιάτσας για τον εαυτό σας. Δεν εντυπωσιάζετε κανέναν.Επίσης δε λέμε ποτέ : "Για μια τέτοια δουλειά, ένας άλλος πήρε σ ένα γείτονα Χ ευρώ. Πολλά δεν είναι"?. Όχι, ποτέ δεν είναι πολλά. Είναι πάντα πάρα πολύ λίγα. Να πας εκεί.

8. Δεν πηγαίνουμε σε δικηγορικό γραφείο για να πιούμε καφέ. Το γραφείο ανάμεσα στον πελάτη και  το δικηγόρο υπάρχει για πολλούς λόγους.Ένας είναι για να ακουμπάει φακέλους. Ένας άλλος είναι για να βάζει απόσταση. Οπότε λέμε τι είναι να πούμε, απαντάμε στις συγκεκριμένες ερωτήσεις, ακούμε τι είναι να ακούσουμε, πληρώνουμε τι είναι να πληρώσουμε και μετά φεύγουμε, σεβόμενοι το χρόνο το δικό μας αλλά και του δικηγόρου, ο οποίος -ποιός θα το περίμενε!-δεν είναι ούτε ψυχολόγος ούτε ο κολλητός μας.

9. Δεν έχουμε παράλογες απαιτήσεις από το δικηγόρο. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δεν περιμένουμε μια υπόθεση που την έχουμε ξεχάσει κι εμείς οι ίδιοι και την αφήσαμε να σαπίσει μέσα σ ένα βάλτο γραφειοκρατίας, αδιαφορίας και λησμονιάς, επειδή ξαφνικά τη θυμηθήκαμε και πήγαμε σε δικηγόρο, να λυθεί ως δια μαγείας. Αυτό επίσης σημαίνει ότι δεν πρήζουμε το δικηγόρο στα τηλέφωνα πιέζοντας παράλογα, ειδικά όταν το θέμα εκφεύγει των αρμοδιοτήτων του και το ξέρουμε. Αυτό επίσης σημαίνει ότι η πρόληψη είναι καλύτερη της θεραπείας. Μην πας σε δικηγόρο τη μέρα που σ ήρθε το κατασχετήριο. Πάνε από πριν, όταν σ έρθει η βεβαίωση οφειλής πχ. Λέμε τώρα.

Θαυματοποιός δικηγόρος υπάρχει μόνο ένας. Ο Robert Speer.Αλλά δυστυχώς για σας είναι Αμερική

10. Όταν τελειώσει το ραντεβού ρωτάμε τι χρωστάμε. Το ρωτάμε πάντα αυτό. Και πέντε λεπτά αν τον απασχολήσαμε. Γενικά θέλω να κάνετε την εξής άσκηση: Να κοιτάξετε την επόμενη φορά που πάτε σε δικηγορικό γραφείο αν υπάρχει ανηρτημένη ταμπέλα έξω από το γραφείο που να γράφει "ΚΕΠ". Πάω στοίχημα πως δε θα δείτε ποτέ. Και ξέρετε γιατί? ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΕΠ. Γιατί η δουλειά των δικηγόρων είναι να παρέχουν νομική συμβουλή. Άυλο και μη αποτιμητό άμεσα σε χρήμα αγαθό. Οπότε ναι. Ρωτάμε τι κοστίζει. Αν δε ρωτήσουμε και μας πει ο δικηγόρος από μόνος του δεν αντιδράμε λες και μας έβρισε τη μάνα ή σα να έβγαλε ξαφνικά δεύτερο κεφάλι. Και ποτέ μα ποτέ δε λέμε: "Γιατί τι έκανες?". Γιατί μετά μπορεί όντως να βγάλει δεύτερο κεφάλι με μεγάλα δόντια και να μας κατασπαράξει. Και κανείς δικηγόρος δεν θ αναλάβει την υπόθεση των κληρονόμων σας.

Αγαπητοί πελάτες. Αγαπητοί συνάδελφοι. Αναμένω να ξεχυθεί η κόλαση με την κατάθεση των απόψεων εκατέρωθεν.

by Dannossiel 

Εύζωνοι και Εύζωνες

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο πήγα στο Σύνταγμα για να συναντήσω μια φίλη που ήρθε από το εξωτερικό. Έτσι πήγα και εγώ σαν καλή τουρίστρια να δω τους Ευζώνους που κάθονται μέσα στη ζέστη και που δίνουν τόσο μεγάλη χαρά στους τουρίστες όλου αυτού του κόσμου. Εκεί ένας γοητευτικός νεαρός του στρατού έδινε εντολές στα υπέροχα Ελληνοπρεπέστατα Ελληνικά του στους τουρίστες και με εντυπωσίασε το στυλ που τους μιλούσε. Ευγενικός αλλά συνάμα αυστηρός, με τη φωνή κομπλεξικού στρατιωτικού που δίνει εντολές στους ψάρακες στο στρατόπεδο. Έκατσα λίγη ώρα να παρακολουθώ το θέαμα μέχρι που ο νεαρός αυτός έδωσε την εντολή σε ένα ψαρωμένο τουρίστα "Μίστερ, νο σελφης γουιθ δε γκαρντς" Δεν μπόρεσα λύγισα, άρχισα να κλαίω από τα γέλια.....ευτυχώς το ίδιο έκανε και η παρέα νεαρών δίπλα μου, που από ο,τι κατάλαβα ήρθε από το χωριό να δει τον νεαρό αυτό με την στρατιωτική στολή.

Μιλώντας για χωριό, χθες το απόγευμα επισκεφθήκαμε το δικό μας χωριό, όπου μας είχε καλέσει ο ξάδερφος Flipper (οι παλιοί αναγνώστες θα τον θυμούνται αυτό τον Άθλιο Γιο τον είχαμε μερικές φορές Guest Blogger) για το προγλεντι του γάμου του. Έτσι βρεθήκαμε στο ακριτικό μας χωριό τους Εύζωνους. Το χωριό μας φτιάχτηκε από Ποντίους πρόσφυγες που ήταν συνηθισμένοι στα δύσκολα και παρόλο που δεν είχε βουνά ήταν κυκλωμένο από τα βουνά της τότε Γιουγκοσλαβίας....ή ότι ήταν εκεί το 22...Το χωριό αναπτύχθηκε, μεγάλωσε και όταν ήρθε η μόδα της πόλης, άδειασε και παράκμασε. Ωστόσο κάποιοι συγγενείς έμειναν εκεί να φυλάνε τα σύνορα και το ίδιο το χωριό.\

Τον τελευταίο καιρό οι Ευζώνοι υποδέχθηκαν νέο κύμα προσφύγων. Αυτή τη στιγμή το  95% των κατοίκων είναι Σύριοι. Οι περιγραφές των συγγενών μας είναι απλές, μια μέρα εμφανίσθηκαν όλοι αυτοί οι νέοι με τα παιδιά τους από την Συρία. Εμφανίσθηκαν από το πουθενά και κάθε ημέρα εμφανίζονται και άλλοι. Βγαίνουν μέσα από το δάσος, μέσα από τα ρέματα. Έτσι το πρώτο πράγμα που βλέπεις μπαίνοντας στη χώρα και το τελευταίο πράγμα όταν φεύγεις είναι αυτοί.

Χαμένες ψυχές τους λένε στο χωριό, περιφέρονται όλη μέρα στους δρόμους, περπατούν μέχρι να φουσκώσουν τα πόδια τους και μετά γυρίζουν πίσω, και αυτό γίνεται για ημέρες. Δυστυχώς ή ευτυχώς οι κάτοικοι στους Ευζώνους ξέχασαν τις ημέρες τις προσφυγιάς, βλέπεις πέρασαν και 96 χρόνια από τότε. Οι πρόσφυγες της Συρίας πάλι, έχουν εγκατασταθεί προσωρινό όπου βρουν. Σε εγκατελημένα κτίρια, στα ξενοδοχεία και δίπλα από την Εθνική οδό. Προσπαθούν να βρουν άκρη για το πως θα φύγουν.

Στην Βουγλαρία οι γείτονες των συνόρων τους κυνηγάν με τα αυτοκίνητα και τους σκοτώνουν, στην Αλβανία τους πυροβολούν εν ψυχρών, ενώ στα Σκόπια τους κλέβουν τα λεφτά και τους γυρνάνε πίσω. Δεν έχω δει τέτοιες εικόνες εξαθλίωσης και δεν μπορώ να της δεχτώ. Ούτε οι κάτοικοι στους Ευζώνους μπορούν. Δεν ξέρουν τι να κάνουν, είναι λιγοστοί και οι περισσότεροι σε πολύ μεγάλη ηλικία. Ωστόσο αν δεν γίνει κάτι σύντομα, τα πράγματα θα γίνουν πιο δύσκολα. Κάθε μέρα ο αριθμός αυξάνετε,

Είναι εύκολο όταν περνάς καλά να ξεχνάς αυτούς που έχουν πραγματικά ανάγκη. Εμείς μια χώρα που τόσα χρόνια υποδεχόμασταν πρόσφυγες, μια χώρα που εμείς οι πρόσφυγες φτιάξαμε, τώρα καθόμαστε να κοιτάμε αμέτοχοι.

Δεν χρειάζεται να πας τόσο μακριά όσο στα σύνορα,  το ίδιο συμβαίνει και στην Θεσσαλονίκη. Όχι πολύ μακριά από τα σπίτια σας. Μην παίρνεις το βλέμμα σου από πάνω τους.  Κοίτα προσεκτικά τα κουρασμένα κορμιά τους και κοίταξε στα μάτια τους, αυτά τα παιδιά έχουν χάσει την δύναμη τους αλλά στα μάτια τους δεν έχει χαθεί ακόμη ούτε η ελπίδα ούτε το κουράγιο...κάτι που δεν το βλέπεις στα μάτια του Έλληνα.

Φύγαμε από το χωριό αργά τη νύχτα...μας αποχαιρέτησε η φιγούρα ενός νεαρού Σύριου να περπατάει δίπλα στον δρόμο. Φύγαμε από το πρόβλημα...χωρίς να προσφέρουμε λύση.