ΟΔΗΓΟΣ ΠΕΛΑΤΗ-ΓΙΑ ΠΕΛΑΤΕΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΓΡΑΦΕΙΩΝ

Η δικηγορία είναι ένα πολύπλευρο και ενδιαφέρον αναντίρρητα επάγγελμα, το οποίο όμως, υπό τις σημερινές συνθήκες απαξίωσής του και δεδομένης της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης αλλά ουχί του όγκου δουλειάς των δικηγόρων και του κόσμου που καθημερινά μπαινοβγαίνει στα γραφεία, μπορεί να σου σπάσει τα νεύρα, να σου ραγίσει την καρδιά , να σε κάνει να χάσεις την πίστη σου στην ανθρωπότητα αλλά κυρίως τη θέλησή σου για ζωή.

Ακολουθεί ένας σύντομος, εύληπτος οδηγός με ποιές συμπεριφορές είναι καλό να αποφεύγουν οι άνθρωποι που απευθύνονται σε δικηγόρο. Εγώ προσωπικά θα τον εκτυπώσω και θα τον έχω σε κομψό βιβλιαράκι, στην αίθουσα αναμονής , δίπλα από την κορνίζα της χρονοχρέωσης. 

Ο οδηγός έχει ως εξής:

1.Δεν παίρνουμε τηλέφωνο ποτέ πριν τις οκτώ το πρωί και ποτέ μετά τις οκτώ το βράδυ. Κατανοούμε ότι ο δικηγόρος δεν είναι υπάλληλός μας και για το λόγο αυτό δεν μπορούμε να έχουμε την απαίτηση να είναι στη διάθεσή μας 24 ώρες το 24 ωρο. Εκτός αν τον πληρώνουμε για να είναι 24 ώρες το 24ωρο διαθέσιμος για την πάρτη μας. Αλλά αυτό θέλει πολλά λεφτά, οπότε παραδεχτείτε το. Δε συμβαίνει.

Για να γίνει το ως άνω πιο κατανοητό ακολουθεί απόσπασμα από πραγματικό διάλογο ανάμεσα σε δικηγόρο και επίδοξο πελάτη *

*για τις ανάγκες αυτής της ανάρτησης επίδοξος θα ονομάζεται ο τζαμπατζής

Δέκα το βράδυ-Παρασκευή(αρχή τριημέρου,να σημειωθεί)-χτυπά το κινητό από άγνωστο νούμερο:

-Παρακαλώ (Η αποδοκιμασία μαζί με την περιέργεια έκδηλες στην ψυχρότητα του τόνου)

-Γεια σας.Ο τάδε είμαι (τουλάχιστον είπε ποιος είναι,οι περισσότεροι το αφήνουν φλου)

-Ναι,είμαι σε γάμο όπως ακούτε. Ή μάλλον δεν ακούτε , όπως δεν σας ακούω κι εγώ (ηχητικό background λύρα,νταούλια και χαμός)

-Ναι, εντάξει. Θέλω ραντεβού την Τρίτη , να φέρω κι άλλα χαρτιά, τίποτα ιδιαίτερο να μερικά...

-Πάρτε με την Τρίτη για την ωρα (απομακρύνοντας ήδη το κινητό απ το αυτί)

-Ναι, όχι να σας πω από τώρα τι είναι γιατί είναι σημαντικό, να προλάβουμε πριν φύγει ο μάρτυς διακοπές (στις 30 Ιουνίου!!) και..

-Ναι, τα λέμε την Τρίτη

-Ναι, αλλά...

Του του του του

Αν ο παραπάνω διάλογος σας θυμίζει τον εαυτό σας, τώρα ξέρετε γιατί ο δικηγόρος σας δεν σας σηκώνει πια τα τηλέφωνα.

H φάτσα του δικηγόρου σας όταν κλείνετε το τηλέφωνο

2. Όταν παίρνουμε τηλέφωνο δεν θεωρούμε δεδομένο:

α) ότι ο δικηγόρος μας έχει κρατημένα τα στοιχεία μας από την τελευταία φορά που μιλήσαμε πριν 49 μήνες 

β) ότι αναγνωρίζει τη φωνή μας από το τηλέφωνο 

γ) ότι θυμάται την υπόθεσή μας, η οποία ναι μεν για μας είναι πολύ σημαντική και μεγάλης βαρύτητας αλλά πιστέψτε με, για το δικηγόρο σας είναι ακόμη μια υπόθεση 

δ)ότι ακόμη και αν του πούμε το όνομά μας θα μας αναγνωρίσει

Γενικά συμβαίνει το εξής:Σαν δικηγόρος συναλλάσσεσαι με τεράστιο αριθμό ατόμων την ημέρα. Και μαντέψτε. Όλοι θέλουν κάτι και όλοι έχουν ένα πρόβλημα και μια σημαντική υπόθεση και όλοι είναι φίλοι ή ξαδέρφια ενός πολύ φίλου που μας σύστησε . Οπότε αν πάρεις χαρωπά τηλέφωνο και  πεις στο δικηγόρο σου :

-Γεια σας!Ήθελα να σας ρωτήσω τι γίνεται με την υπόθεσή μου.Έχει αλλάξει κάτι?

και πάρεις την απάντηση:

-Όχι, μέχρι στιγμής τίποτα.

Μη μείνεις ήσυχος. Απλά δεν κατάλαβε ποιος είσαι. 

3. Όταν παίρνουμε τηλέφωνο, ρωτάμε πάντα αν μπορεί να μας μιλήσει εκείνη την ώρα ή αν είναι απασχολημένος οπότε να καλέσουμε αργότερα. Δεν είναι δόκιμο ας πούμε να απαντήσει και ξαφνικά να αρχίσουμε τρελή λογοδιάρροια από την κόλαση για κανά πεντάλεπτο ενώ ο δικηγόρος ας πούμε είναι στα δικαστήρια ή σε ραντεβού.Δε ζητάμε ποτέ επίσης συμβουλές από το τηλέφωνο. Οι συμβουλές δίνονται πάντα στα ραντεβού. Και κοστίζουν. 

H σημερινή πραγματικότητα.Πληρωνόμαστε ψίχουλα.Και ούτε καν από cupcakes

4. Όταν παίρνουμε τηλέφωνο και ο δικηγόρος δεν το σηκώνει δεν παίρνουμε 54 φορές ακόμη. Δεν είμαστε η μάνα του. Θα μας πάρει εκείνος όταν μπορέσει.

5. Όταν παίρνουμε τηλέφωνο για ραντεβού δε ζητάμε ραντεβού την ίδια εκείνη ημέρα εκτός αν είναι όντως κάτι επείγον. Κάτι επείγον είναι το αυτόφωρο. Και ο θάνατος.Αλλά σ αυτή την περίπτωση μάλλον δεν θα μπορείτε να καλέσετε.

6. Όταν τελικά κανονίζουμε ραντεβού με το δικηγόρο μας,  πηγαίνουμε στην ώρα μας. Όχι πιο νωρίς "γιατί ήμουν στο κέντρο και τέλειωσα τις δουλειές νωρίτερα", ούτε πιο αργά "να μωρέ με πήρε ο ύπνος". Γιατί πρέπει να κατανοήσετε ότι εσείς μπορεί να τελειώσατε τις δουλειές σας νωρίτερα αλλά ο δικηγόρος σας όχι. Και επίσης πρέπει να καταλάβετε ότι και ο δικηγόρος σας θέλει να πάει για ύπνο. Οπότε μην αργείτε για να φεύγει κι αυτός.

7. Ποτέ δεν λέμε τις μαγικές λέξεις : " Ένας φίλος μου που χε παρόμοιο θέμα πήγε σ' έναν δικηγόρο και του είπε αυτό (κάτι εντελώς άκυρο ή άσχετο με αυτό που σας λέει ο δικός σας δικηγόρος). Ξέρετε ότι λέτε βλακείες. Ακόμη και να μη λέτε βλακείες, γίνεστε προσβλητικοί και αγενείς. Κανείς δικηγόρος δε θέλει να αναλάβει πελάτη που είναι γυρολόγος δικηγορικών γραφείων. Οπότε κρατήστε την εμπειρία της πιάτσας για τον εαυτό σας. Δεν εντυπωσιάζετε κανέναν.Επίσης δε λέμε ποτέ : "Για μια τέτοια δουλειά, ένας άλλος πήρε σ ένα γείτονα Χ ευρώ. Πολλά δεν είναι"?. Όχι, ποτέ δεν είναι πολλά. Είναι πάντα πάρα πολύ λίγα. Να πας εκεί.

8. Δεν πηγαίνουμε σε δικηγορικό γραφείο για να πιούμε καφέ. Το γραφείο ανάμεσα στον πελάτη και  το δικηγόρο υπάρχει για πολλούς λόγους.Ένας είναι για να ακουμπάει φακέλους. Ένας άλλος είναι για να βάζει απόσταση. Οπότε λέμε τι είναι να πούμε, απαντάμε στις συγκεκριμένες ερωτήσεις, ακούμε τι είναι να ακούσουμε, πληρώνουμε τι είναι να πληρώσουμε και μετά φεύγουμε, σεβόμενοι το χρόνο το δικό μας αλλά και του δικηγόρου, ο οποίος -ποιός θα το περίμενε!-δεν είναι ούτε ψυχολόγος ούτε ο κολλητός μας.

9. Δεν έχουμε παράλογες απαιτήσεις από το δικηγόρο. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δεν περιμένουμε μια υπόθεση που την έχουμε ξεχάσει κι εμείς οι ίδιοι και την αφήσαμε να σαπίσει μέσα σ ένα βάλτο γραφειοκρατίας, αδιαφορίας και λησμονιάς, επειδή ξαφνικά τη θυμηθήκαμε και πήγαμε σε δικηγόρο, να λυθεί ως δια μαγείας. Αυτό επίσης σημαίνει ότι δεν πρήζουμε το δικηγόρο στα τηλέφωνα πιέζοντας παράλογα, ειδικά όταν το θέμα εκφεύγει των αρμοδιοτήτων του και το ξέρουμε. Αυτό επίσης σημαίνει ότι η πρόληψη είναι καλύτερη της θεραπείας. Μην πας σε δικηγόρο τη μέρα που σ ήρθε το κατασχετήριο. Πάνε από πριν, όταν σ έρθει η βεβαίωση οφειλής πχ. Λέμε τώρα.

Θαυματοποιός δικηγόρος υπάρχει μόνο ένας. Ο Robert Speer.Αλλά δυστυχώς για σας είναι Αμερική

10. Όταν τελειώσει το ραντεβού ρωτάμε τι χρωστάμε. Το ρωτάμε πάντα αυτό. Και πέντε λεπτά αν τον απασχολήσαμε. Γενικά θέλω να κάνετε την εξής άσκηση: Να κοιτάξετε την επόμενη φορά που πάτε σε δικηγορικό γραφείο αν υπάρχει ανηρτημένη ταμπέλα έξω από το γραφείο που να γράφει "ΚΕΠ". Πάω στοίχημα πως δε θα δείτε ποτέ. Και ξέρετε γιατί? ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΕΠ. Γιατί η δουλειά των δικηγόρων είναι να παρέχουν νομική συμβουλή. Άυλο και μη αποτιμητό άμεσα σε χρήμα αγαθό. Οπότε ναι. Ρωτάμε τι κοστίζει. Αν δε ρωτήσουμε και μας πει ο δικηγόρος από μόνος του δεν αντιδράμε λες και μας έβρισε τη μάνα ή σα να έβγαλε ξαφνικά δεύτερο κεφάλι. Και ποτέ μα ποτέ δε λέμε: "Γιατί τι έκανες?". Γιατί μετά μπορεί όντως να βγάλει δεύτερο κεφάλι με μεγάλα δόντια και να μας κατασπαράξει. Και κανείς δικηγόρος δεν θ αναλάβει την υπόθεση των κληρονόμων σας.

Αγαπητοί πελάτες. Αγαπητοί συνάδελφοι. Αναμένω να ξεχυθεί η κόλαση με την κατάθεση των απόψεων εκατέρωθεν.

by Dannossiel 

Εύζωνοι και Εύζωνες

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο πήγα στο Σύνταγμα για να συναντήσω μια φίλη που ήρθε από το εξωτερικό. Έτσι πήγα και εγώ σαν καλή τουρίστρια να δω τους Ευζώνους που κάθονται μέσα στη ζέστη και που δίνουν τόσο μεγάλη χαρά στους τουρίστες όλου αυτού του κόσμου. Εκεί ένας γοητευτικός νεαρός του στρατού έδινε εντολές στα υπέροχα Ελληνοπρεπέστατα Ελληνικά του στους τουρίστες και με εντυπωσίασε το στυλ που τους μιλούσε. Ευγενικός αλλά συνάμα αυστηρός, με τη φωνή κομπλεξικού στρατιωτικού που δίνει εντολές στους ψάρακες στο στρατόπεδο. Έκατσα λίγη ώρα να παρακολουθώ το θέαμα μέχρι που ο νεαρός αυτός έδωσε την εντολή σε ένα ψαρωμένο τουρίστα "Μίστερ, νο σελφης γουιθ δε γκαρντς" Δεν μπόρεσα λύγισα, άρχισα να κλαίω από τα γέλια.....ευτυχώς το ίδιο έκανε και η παρέα νεαρών δίπλα μου, που από ο,τι κατάλαβα ήρθε από το χωριό να δει τον νεαρό αυτό με την στρατιωτική στολή.

Μιλώντας για χωριό, χθες το απόγευμα επισκεφθήκαμε το δικό μας χωριό, όπου μας είχε καλέσει ο ξάδερφος Flipper (οι παλιοί αναγνώστες θα τον θυμούνται αυτό τον Άθλιο Γιο τον είχαμε μερικές φορές Guest Blogger) για το προγλεντι του γάμου του. Έτσι βρεθήκαμε στο ακριτικό μας χωριό τους Εύζωνους. Το χωριό μας φτιάχτηκε από Ποντίους πρόσφυγες που ήταν συνηθισμένοι στα δύσκολα και παρόλο που δεν είχε βουνά ήταν κυκλωμένο από τα βουνά της τότε Γιουγκοσλαβίας....ή ότι ήταν εκεί το 22...Το χωριό αναπτύχθηκε, μεγάλωσε και όταν ήρθε η μόδα της πόλης, άδειασε και παράκμασε. Ωστόσο κάποιοι συγγενείς έμειναν εκεί να φυλάνε τα σύνορα και το ίδιο το χωριό.\

Τον τελευταίο καιρό οι Ευζώνοι υποδέχθηκαν νέο κύμα προσφύγων. Αυτή τη στιγμή το  95% των κατοίκων είναι Σύριοι. Οι περιγραφές των συγγενών μας είναι απλές, μια μέρα εμφανίσθηκαν όλοι αυτοί οι νέοι με τα παιδιά τους από την Συρία. Εμφανίσθηκαν από το πουθενά και κάθε ημέρα εμφανίζονται και άλλοι. Βγαίνουν μέσα από το δάσος, μέσα από τα ρέματα. Έτσι το πρώτο πράγμα που βλέπεις μπαίνοντας στη χώρα και το τελευταίο πράγμα όταν φεύγεις είναι αυτοί.

Χαμένες ψυχές τους λένε στο χωριό, περιφέρονται όλη μέρα στους δρόμους, περπατούν μέχρι να φουσκώσουν τα πόδια τους και μετά γυρίζουν πίσω, και αυτό γίνεται για ημέρες. Δυστυχώς ή ευτυχώς οι κάτοικοι στους Ευζώνους ξέχασαν τις ημέρες τις προσφυγιάς, βλέπεις πέρασαν και 96 χρόνια από τότε. Οι πρόσφυγες της Συρίας πάλι, έχουν εγκατασταθεί προσωρινό όπου βρουν. Σε εγκατελημένα κτίρια, στα ξενοδοχεία και δίπλα από την Εθνική οδό. Προσπαθούν να βρουν άκρη για το πως θα φύγουν.

Στην Βουγλαρία οι γείτονες των συνόρων τους κυνηγάν με τα αυτοκίνητα και τους σκοτώνουν, στην Αλβανία τους πυροβολούν εν ψυχρών, ενώ στα Σκόπια τους κλέβουν τα λεφτά και τους γυρνάνε πίσω. Δεν έχω δει τέτοιες εικόνες εξαθλίωσης και δεν μπορώ να της δεχτώ. Ούτε οι κάτοικοι στους Ευζώνους μπορούν. Δεν ξέρουν τι να κάνουν, είναι λιγοστοί και οι περισσότεροι σε πολύ μεγάλη ηλικία. Ωστόσο αν δεν γίνει κάτι σύντομα, τα πράγματα θα γίνουν πιο δύσκολα. Κάθε μέρα ο αριθμός αυξάνετε,

Είναι εύκολο όταν περνάς καλά να ξεχνάς αυτούς που έχουν πραγματικά ανάγκη. Εμείς μια χώρα που τόσα χρόνια υποδεχόμασταν πρόσφυγες, μια χώρα που εμείς οι πρόσφυγες φτιάξαμε, τώρα καθόμαστε να κοιτάμε αμέτοχοι.

Δεν χρειάζεται να πας τόσο μακριά όσο στα σύνορα,  το ίδιο συμβαίνει και στην Θεσσαλονίκη. Όχι πολύ μακριά από τα σπίτια σας. Μην παίρνεις το βλέμμα σου από πάνω τους.  Κοίτα προσεκτικά τα κουρασμένα κορμιά τους και κοίταξε στα μάτια τους, αυτά τα παιδιά έχουν χάσει την δύναμη τους αλλά στα μάτια τους δεν έχει χαθεί ακόμη ούτε η ελπίδα ούτε το κουράγιο...κάτι που δεν το βλέπεις στα μάτια του Έλληνα.

Φύγαμε από το χωριό αργά τη νύχτα...μας αποχαιρέτησε η φιγούρα ενός νεαρού Σύριου να περπατάει δίπλα στον δρόμο. Φύγαμε από το πρόβλημα...χωρίς να προσφέρουμε λύση. 

Προτεραιότητες

Ένα κοινο χαρακτηριστικό που έχουμε ως ξαδέρφες και ενδεχομένως όλο το σόι είναι πως ξέρουμε να κάνουμε την πάπια ακριβώς την στιγμή που δεν πρέπει....Για παράδειγμα εκεί που η Dannossiel έχει να γράψει τρεις δικογραφίες, να καταθέσει  150 συντάξεις μέχρι το μεσημέρι εκέινη της ημέρας...Θα σηκωθεί και θα αποφασίσει πως είναι ο καιρός να συμμαζέψει την αποθήκη στο χωριό που έχει να ανοιχθεί απο το 1983 πριν ακόμη γεννηθεί.

Το ίδιο έκανα και εγώ όταν είχα να διαβάσω για την εξεταστική. Γιατί να διαβάσω τις λίγες ώρες που μου απέμειναν όταν μπορώ να καθαρίσω το δωμάτιο μου στην εστία, το δωμάτιο του ανιψιού μου, την καφετέρια της εστίας, όλο τον όροφο της εστίας και τις κοινές τουαλέτες τις εστίας;\

Είναι παγκόσμιο σύνδρομο το σύνδρομο της αναβλυτικότητας ας το παραδεχτούμε. Πόσες φορές ανάβαλες να κάνεις μια εργασία που σε ανέθεσαν να κάνεις οι ανώτεροί σου στη δουλειά; Έτσι και εγώ...αυτή τη στιγμή το σπίτι μου είναι μπουρδέλο, αύριο η μάνα μου έρχεται και εγώ αντί να τρέχω σαν τρελή να καθαρίζω, να βάλω σκούπα....κάθομαι και γράφω ποστ σε ένα βλογκ που έχω να ανανεώσω πόσο καιρό και που προφανώς οι ξαδέρφές μου το εγκατάλειψαν στην μοίρα τους.

Κάθομαι σε ένα λόφο σκουπιδιών μέσα στο σαλόνι μου, με θέα τις νεκρές κατσαρίδες στην κουζίνα....ωστόσο...προτιμώ να κάθομαι εδώ πάνω και να μοιράζομαι άχρηστες πληροφορίες με το ανύπαρκτο κοινό μου, που μάλλον είναι κάπου έξω και τα πίνει ποτάρες.φορώντας γόβες γιατί αύριο έχουμε και γάμο...

Αύριο μάλλον η μάνα μου θα με σκοτώσει γιατι το μόνο πραγμα που είναι καθαρό στο σπίτι είναι τα πλυμένα ρούχα, η χέστρα και ο νεροχυτης. Όμως δεν μπορώ να καθαρίσω...είμαι πτώμα γαμώ το φελέκι μου...είχα μια καλή ημέρα στη δουλειά τρολάροντας Αθηναίους Τουρίστες και τώρα το μόνο που θέλω είναι να βλέπω Rupaul's Drag Race, να φοράω τις υπέροχες φλοραλ γόβες μου και να παίζω με το νέο και πρώτο λάπτοπ μου, που μου το δώρησε ο πατέρας της Dannossiel για την αποφοίτηση μου και για να με ενθαρυνει να κάνω την δική μου σελίδα στο ιντερνετ.

Γιατί όπως είπε ο ίδιος είμαι η καλύτερη εθελόντρια του κόσμου και πρέπει να το μάθει όλος ο κόσμος. Αυτά...βασικά...εγώ στο προσωπικό μου βλογκ ήθελα να γράψω δεν ξέρω πως σκατά κατέληξα να γράφω εδώ..

Οι χαρές της Γυναικείας Φύσης

Αγαπητέ αναγνώστη που σίγουρα κάποια στιγμή στη ζωή σου σκέφτηκες  "πως αν ήμουν γυναίκα θα ήμουν μεγάλη πουτάνα" και που αναρωτήθηκες πως θα ήταν η ζωή σου αν ήσουν γυναίκα.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να σου πως πως νιώθει μια γυναίκα...αλλά θα σου μιλήσω για την καλύτερη περίοδο του να είσαι γυναίκα.

"Πως είναι να είσαι γυναίκα με περίοδο"

1. Περίοδος Πάνας 

Σκέψου πως φοράς μια πάνα και εκεί που στέκεσαι θες να κατουρήσεις, αλλά δε βρίσκεις τουαλέτα και πάνω στο πανικό σου να βρεις, αρχίζει και στάζει το βρισάκι σου...Ναι έτσι είναι να έχεις περίοδο..εκεί που κάθεσαι και κάνεις μια απότομη κίνηση, αρχίζεις και νιώθεις σαν να κατουράς, και δυστυχώς δεν μπορείς να το ελέγξεις. Νιώθεις μια θέρμη να γεμίζει την πάνα σου, ένα ζεστό υγρό να ταξιδεύει στο βρακί σου...και εκεί απλά κοκκινίζεις από την ντροπή σου και αναρωτιέσαι αν λερώθηκες ή οχι. Αυτό συμβαίνει τακτικά στην διάρκεια της ημέρας και κυρίως όταν κάθεσαι πολύ ώρα και σηκώνεσαι απότομα. 

2. Σύνδρομο Περιοδικής Καύλας

Βέβαια το χειρότερο δεν είναι αυτό, το χειρότερο είναι όταν έχεις "το σύνδρομο της περιοδικής καύλας".  Είναι εκείνο το σύνδρομο που αποδεικνύει τον κανόνα του Μέρφι. Μπορεί να μην έχεις καύλες ποτέ στη ζωή σου, αλλά την ημέρα της περιόδου θα έχεις τόσες καύλες που θα θες να τρίψεις το μουνί σου σε δέντρο για να συνέρθεις (δεν το έχω κάνει ποτέ..ή ναι). Εκείνη την ημέρα αν συναντήσεις και κάποιον ωραίο γκόμενο την γάμησες. Εκει που σου μιλάει αμέριμνος αυτός, νιώθεις πάλι αυτή την θερμή αίσθηση ανάμεσα στα πόδια σου..και ενώ σου μιλάει, και εσύ φαίνεται πως χάθηκες στο βάθος των ματιών του, το μόνο που σκέφτεσαι είναι "Ναι συνέχισε να μου μιλάς έτσι, τι ωραία που τα λές, μίλα μου και άλλο όσο το μουνί μου ξερνάει αίμα". Αμηχανία και πάλι αμηχανία. Κατεβάζεις το βλέμμα, και αυτός νομίζεις πως ντρέπεσαι και κολακεύεται. Αναρωτιέσαι αν έχει καταλάβει πως κάτι συμβαίνει παρόλο που προσπαθείς να το παίξει ψύχραιμη. Ωστόσο εσένα το μυαλό σου είναι εκεί, κολλημένο στον κόκκινο στρατό που κάνει εισβολή στην Ουκρανία. Σε επίπεδο αμηχανίας μπορώ να το συγκρίνω με το να συγκρατήσεις στύσης την ώρα που σου μιλάει υπερδιαγαλαξιακή γκόμενα, με την οποία είχες ονείρωξη χθες το βράδυ. Αλλά εδώ μιλάμε για μίνι εκσπερμάτωση.

3. Περίοδος Γρίπης 

Φυσικά το φαινόμενο της περιόδου παρατηρείτε κάθε μήνα οπότε οι πιθανότητες να έχεις περίοδο όταν είσαι κρυωμένη είναι αρκετά μεγάλες. Αχ...οι χαρές του να είσαι κρυωμένη ενώ έχεις περίοδο. Φίλε άντρα αναγνώστη έχεις συγκρατήσει ποτέ κλανιά ενώ φτερνίζεσαι; Έχεις νιώσει το σκατό στον πάτο σου που προσπαθείς να το συγκρατήσεις ενώ θες να φταρνισθείς; Πολλαπλασιάσετε το επί 30000 και θα έχεις μια μικρή ιδέα του πως είναι να φτερνίζεσαι ενώ έχεις περίοδο. Κοίτα δεξιά εκείνη τη κοπέλα στο λεωφορείο που την βλέπεις να πανικοβάλλεται, νιώθει αρχικά ένα γαργαλητό στη μύτη, ένα ρίγος στο ρινικό της σύστημα και ξέρει πως ο θάνατος πλησιάζει. Βλέπεις στο τρομαγμένο βλέμα της να προσπαθεί μάταια να συγκρατήσει απο τη μία τη μύξα και από την άλλη τη μήτρα της...φυσικά αποτυχαίνει και τότε παραδίνεται ηττημένη...Φτερνίζεται δυνατά ενώ απο κάτω τα πράγματα είναι κάπως ετσι...

Ω ναι ο Kubrick ήξερε τι θα πει να είσαι γυναίκα. 

4. Περίοδος Οργής

The Rage...την έχεις βιώσει πίσω από το τιμόνι, την έχεις βιώσει σε εκείνα τα μοντέρνα παιχνίδια τύπου WOW, LOL, Aion και πάει λέγοντας. Πολλαπλασίασε το επι 3000 και θα έχεις μια μικρή ιδέα. Βέβαι πολλοί απο εσάς το έχετε βιώσει ως θύμα των συντρόφων σου. Αλλά άλλο να είσαι το θύμα και άλλο το να βιώνεις την Οργή. The Wratf of the female titans (shingeki no onna kyojin). Εκεί που κάθεσαι στο γραφείο σου αμέριμνη, πέφτει το στυλό...και τότε νιώθεις σαν wiking σε επίθεση, το αίμα ανεβαίνει στο κεφάλι σου και βιώνεις τόσο μίσος για το κωλογαμημενο στυλό που είχε το θράσος να πέσει κάτω...ΚΑΤΩ το διανοήσε; και αρχίζουν ιδέες να ανεβαίνουν ... να ακούς φωνες που να σου λένε πως πρέπει, πρέπει, πρέπει να τιμωρήσεις το στυλό που με τόσο θράσος να ΠΕΣΕΙ ΚΑΤΩ, ΘΕΟΙ του Κολύμπου,  αψήφισε τα θέλω μου και επέλεξε να ακολουθήσει τους νόμους της βαρύτητας. ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ!!!! 

5. Πονεμένη Περίοδος

Σχετικά με τους πόνους μας και γιατί δεν θα τους καταλάβετε ποτέ....Η καλύτερη περιγραφή του πόνου στην ωοθήκη είναι ως εξής...Σκεφτείτε έναν μικρό άνθρωπο, νάνο, ή γκόμπλιν ή ορκ, να είναι μέσα  στον πάτο σας και να παίζει μπόξ με τον προστάτη σας. Ενώ κοιμάστε, ξυπνάτε, δουλεύετε κ.ο.κ. Αυτός είναι περίπου και ο πόνος των ωοθηκών μας. Σαν ένας νάνος που παίζει μπόξ και μερικές φορές αποφασίζει πως θα είναι καλύτερο να κλοτσάει τον σάκο αντί να τον χτυπάει με μπουνιές. Ο μόνος τρόπος να τον νικήσεις είναι να τον κάψεις...γι αυτό και θα δεις πως τα Λαπ τοπ είναι η καλύτερη ανακάλυψη που έγινε ποτέ για να καταπολεμήσεις τους πόνους της περιόδου..Γι αυτό όταν βλέπεις μια γυναίκα πραγματικά ευτυχισμένη με το το λαπτοπ στα πόδια της, μην την ενοχλείς κάνε ένα ζεστό τσαί, καφέ, σοκολάτα και θα την έχεις δική σου για πάντα. Διαφορετικά θα νιώσεις την οργή! 

6. Καλοκαιρινή Περίοδος 

Η καλοκαιρινή περίοδος....Αν είναι να έχεις περίοδο, θα είναι πάντα τις ημέρες που θα έχεις άδεια. Πράγμα που δε σε ενοχλεί όταν έχεις ταμπόν....αλλά θέλετε να σας περιγράψω πως είναι να φοράς ταμπόν; Πως είναι να περπατάς με μια βαμβακερή μπάμια μέσα στο πράμα σου; Βάλτε μία στον κώλο σας να καταλάβετε. Τις πρώτες φορές ζορίζεσαι να τη βάλεις και όσα χρόνια και αν περάσουν πάντα θα αναρωτιέσαι αν τη φόρεσες καλά, αν αυτό το παράξενο αίσθημα που νιώθεις μέσα σου είναι σωστό. Με κάθε αλλαγή στο σώμα σου, νομίζεις πως έπαθες τοξικό σύνδρομο...και όσο μα όσο προσεκτική είσαι...κάποια φάση στη ζωή σου θα μπερδευτείς και θα φορέσεις και δεύτερο ταμπόν. Double penetration bitches. Αν είσαι τυχερή θα το καταλάβεις εγκαίρως, αν είσαι άτυχη θα το καταλάβεις μετά από 8 ωρες δουλειάς. Συμβαίνει σε όλες. 

Φυσικά το καλοκαίρι είναι και η ζέστη εχθρός σου. Τύλιξε μια πλαστική σακούλα στο μόριο σου και περπάτα όλη μέρα έτσι...ακριβώς αυτό νιώθουμε και εμείς...φαγούρα, ιδρώτα, και όλα αυτά ενώ μιλάμε άνετες μαζί σας, σας σερβίρουμε το φαί σας και κάνουμε τις δουλειές μας...πως να μην έχεις νεύρα μετά; 

7. Πρωινή Περίοδος

Ο εφιάλτης όμως δεν σταματάει όμως συνεχίζεται το βράδυ και κορυφώνεται με το πρωινό ξύπνημα. Παραπονιέστε για το κατούρημα με στύση το πρωί...σκέψου να κατουριέσαι πάνω σου με το που ξυπνάς. Το πρώτο πράγμα που κάνει ο εγκέφαλος σου το πρωί μόλις ξυπνάς είναι να δώσει εντολή στο πράμα σου να αρχίσει να ξερνάει. Να ξερνάει ποσότητες αίματος ώστε να γίνεις πουτάνα πριν προλάβεις να φτάσεις στην τουαλέτα. Αν είσαι τυχερή προλαβαίνεις, αν είσαι άτυχη γλιστράς στο μπάνιο κάθεσαι στα πλακάκια και κλαίς...Κλαίς για την μοίρα σου που έγινες γυναίκα, για την μάνα σου, τη θεία σου, την αδερφή σου, για τα κορίτσια που τις κόβουν τις κλειτορίδες στην Αφρική, για τις μουσουλμάνες με τις μπούργκες στην Αραβία, για τις μαύρες στα γκέτο της Αμερικής, 

8. Περίοδος Ζευγαρώματος

...Σεξ και περίοδος...γιατί; απλά γιατί;...Γιατί ρε φίλε  θες να το κάμνεις αυτό; Εσύ βλαμμένη γιατί να το κάμνεις αυτό; Πραγματικά γιατί...ΓΙΑΤΙΙΙΙΙ...RAGEEEE

και όλα αυτά τα βιώνουμε κάθε μήνα γιατί...για να φτάσουμε σε μια ηλικία που πρέπει να κάνουμε παιδιά και άντε αν κάνεις παιδιά πάει και έρχεται...αν σου πει ο γιατρός πως είναι αδύνατον να κάνεις τι γίνεται...πέρασες κάθε μήνα της ζωής σου μέσα στον πόνο γιατί; για να μη φέρεις στην ζωή τι; 

Η εβδομάδα των παθών

Αλήθεια γνωρίζατε γιατί την ονομάζουν έτσι;  Τα τελευταία χρόνια που δουλεύω στον επισιτιστικό τομέα το έμαθα και εγώ.

Λοιπόν όλοι ξέρετε που δουλεύω ας μη το κρύβουμε και για το πόσο μεγάλο αριθμό ανθρώπων αναγκάζομαι να έρχομαι σε επαφή. Ο εφιάλτης των υπαλλήλων του επισιτιστικού τομέα ξεκινάει εκείνη την τρισκατάρατη ημέρα που οι Χριστιανοί ονομάζουν "Καθαρή Δευτέρα".  Εκείνη την ημέρα όλοι οι πιστοί ξεκινάν την Σαρανταήμερη νηστεία τους και όλα θα ήταν υπέροχα αν σταματούσαν εκεί. Η κίνηση στην αγορά πέφτει, για 40 κολασμένες ημέρες, αν έχει σουβλατζίδικο, κρεατοταβέρνα, κρεοπωλείο και οτιδήποτε έχει να κάνει με κρέας βλέπεις τους τζίρους σου να εξαφανίζονται, να πέφτει η ήδη μειωμένη κίνηση στο ναδίρ (ή στο ζενίθ πάντα τα μπέρδευα αυτά τα δύο) και βλέπεις την επιχείρησή σου, που με τόσο κόπο έκανες, να φτάνει στα πρόθυρα της χρεωκοπίας. (Γι αυτό ακριβώς φίλε μου που αναρωτιέσαι "πότε είναι η καλύτερη εποχή για να ανοίξω σουβλατζίδικο;" η Σαρακοστή είναι η λάθος απάντηση). Υπάρχουν βέβαια και οι επιχειρήσεις που ελίσσονται (εκτός από τον Σαββίκο που τον τελευταίο καιρό πρόδωσε την αγορά της Θεσσαλονίκης και τον ίδιο του τον εαυτό)  και ξαφνικά εμφανίζουν από το πουθενά χορτοφαγικά μενού...ναι εκείνα τα μενού που σνομπάρουν όλο τον χρόνο και δε σερβίρουν στους vegeterian πελάτες τους...(Εδώ που τα λέμε καλά κάνουν γιατί συγνώμη φίλε μου Άρη, αλλά το να είσαι vegeterian και Έλληνας είναι τόσο καθυστερημένο όσο και το να είσαι Βουδιστής Ισραηλίτης)

Έτσι είμαστε τώρα μια εβδομάδα πριν την  Μεγάλη εβδομάδα...την τελευταία εβδομάδα που κορυφώνεται το χριστιανικό παραλήρημα όπου και η πιο τελευταία "χριστιανή" του κόσμου πάει και μου κάνει νηστεία...και κάθε λογής Νονός / Νονάς βγαίνει σαν τρελός να προλάβει να αγοράσει λαμπάδες και δώρα κάτι που ξέχασε να κάνει γιατί δεν κατάλαβε πως το Πάσχα πλησιάζει επικίνδυνα...Τι με κοιτάς; και εγώ έτσι έκανα..Ορδές δαιμονισμένων Νονών που έχουν να δουν τα βαφτιστήρια τους από τα Χριστούγεννα (Μη λέτε μαλακίες εγώ τα δικά μου δεν τα είδα ούτε και τότε), τα οποία έχουν μεγαλώσει από πέρσι και δεν έχουν ιδέα τις τους αρέσει και τι όχι και απλά αγχώνονται για το τι θα τους κάνει και τι θα τους αρέσει. (Don't Panic θα σας κάνω ένα ποστ για τις επόμενες γιορτές για το πως να γίνεται γαμάτος νονός / νονά) Κάπου εκεί ανάμεσα στον πανικό και στην πάλη τους να βρουν την καταλληλότερη λαμπάδα για το βαφτισήμι που ήδη άρχισε να παίρνει ναρκωτικά και να πηδιέται, αποφασίζουν να κάνουν ένα διάλειμμα και να τσιμπήσουν κάτι...

Εκεί ξεκινάν τα πάθη σου φίλε αναγνώστη και συνάδελφε στον επισιτιστικό τομέα. Πεινασμένοι πνευματικοί γονείς, αμολημένοι στην αγορά της Ουδετερούπολης από το πρωί και που θέλουν να φάνε κάτι που να μην έχει κρέας η τυρί....Ω ταπεινέ υπάλληλε...την γάμησες....σε σένα θα ξεσπάσει η κόλαση!! Όλος ο πανικός και η γκρίνια της πείνας θα πέσει πάνω σου, ταπεινέ υπάλληλε...γιατί νομίζεις ότι είσαι υπάλληλος...ενώ είσαι σκλάβος...Είσαι ο Σκλάβος της Πείνας του Άλλου. Τίποτε παραπάνω γι αυτό σκάσε και υπάκουσε...αν είσαι αργός, θα σε βρίσουν, αν είσαι γρήγορος, θα παραγγείλουν άλλα τόσα, αν βιάζεσαι, θα πέσεις σε αναποφάσιστη γριά που θα σου ρωτήσει ακόμη και τι χρώμα βρακί φοράς για να πάρει ένα κουλούρι...Ωστόσο εμείς στον επισιτιστικό τομέα είμαστε σκληροί άνθρωποι και ξέρουμε να ξεπερνάμε τέτοιες λεπτομέρειες. Κάνουμε την δουλειά μας, με ΜΕΓΑΛΗ υπομονή και προχωράμε στη επόμενη εβδομάδα...

Την Εβομάδα των ΠΑΘΩΝ. Την Μεγάλη Δευτέρα όπου πλέον όλοι κάνουν νηστεία. Εκεί την εβδομάδα ακόμη και ο πιο δυνατός ακόλουθος της Χριστιανικής πίστης λυγίζει....Ω λυγίζει φίλε και μπαίνει στον πειρασμό που του βάζει ο ίδιος ο ΣΑΤΑΝΑΣ...και το μόνο που τον σώζει...είσαι εσύ ταπεινέ Σκλάβε της πείνας του Άλλου. ΕΣΥ...γιατί εσύ παλικάρι που αγωνίζεσαι για το μεροκάματο, Εσύ κοπελίτσα που μαζεύεις λεφτά για το μεταπτυχιακό, εσύ μητέρα δύο παιδιών που δουλεύεις ανασφάλιστη...ΕΣΥ θα εισαι αυτός στέκεσαι ανάμεσα στην αιώνια σωτηρία του και την κόλαση, εσαύ είσαι αυτός που θα τον γλυτώσει από τον πειρασμό και την ΑΙΩΝΙΑ κόλαση που θα βιώσει αν σπάσει την νηστεία. (όχι οι χιλιάδες αμαρτίες που έχει κάνει και νομίζει πως θα ξεπλύνει με τις 40 μερες νηστεία)

Η εβδομάδα των παθών ξεκινάει, έρχονται ορδές προβατοπιστών της Χριστιανικής δικαιοσύνης και ψάχνουν νηστίσιμα γλυκά....τους κοιτάς και σκέφτεσαι... It's not how it works bitch! Κάνεις νηστεία για να στερηθείς κάτι όχι για να το αντικαταστήσεις με υποκατάστατα!!

Όταν λοιπόν καταπίνεις αυτό που έχεις στο μυαλό σου να ουρλιάξεις, γιατί έχεις απλά κουραστεί από τις 30 μέρες χωρίς δουλειά και την ξαφνική επίθεση της αγοράς τις τελευταίες ημέρες, και τους δείχνεις τι έχεις να τους προσφέρεις, εκείνοι ξινίζουν γιατί από εμφάνιση τα γλυκά σου δεν είναι και ό,τι καλύτερο...Ε συγνώμη ρε φίλε που το γάλα σόγιας μοιάζει με σπέρμα έφηβου που έχει συμμετάσχει σε μαραθώνιο αυνανισμού τις τελευταίες 48 ώρες, αλλά τι περίμενες...η σόγια είναι φυτό δεν είναι αγελάδα. Τότε εκείνοι οι μανιασμένοι πεινασμένοι που έχουν εξαντλήσει οποιοδήποτε νηστίσιμο συνδυασμό περνάν στο πάσο με τα φαγητά και τις πίτες. Εκεί γίνεται και το μεγάλο γλέντι, γιατί αν είναι νευρικός κάποιος που πεινάει σκέψου πόσο νευρικός είναι ένας άνθρωπος που νηστεύει εδώ και 40 ημέρες. Εκεί απλά είναι αγένης, τόσο αγενής όσο οι Γερμανοί στο 9gag με τους Έλληνες.
Θα περίμενες πως τα άτομα που δεν τρώνε κρέας για 40 ημέρες θα ήταν λιγότερο νευρικοί πιο ήρεμοι. Αλλά άλλο να είσαι vegeterian και άλλο να το στερήσε για 40 μέρες. Είναι σαν αυτούς που κόβουν το κάπνισμα για λίγες ημέρες, σε αντίθεση με αυτούς που το έκοψαν εδώ και καιρό.

"Τι εννοείς δεν έχεις κουλούρι Θεσσαλονίκης στις 15:00 το μεσημέρι;" Συγνώμη ε που έχουν περάσει χιλιάδες πριν απο εσένα και τα πήραν όλα και έχουν εξαντληθεί μέχρι τις 12 το μεσημέρι. Έχουν πέσει όλοι στις ταχινόπιτες, στις πίτες λαχανικών, στα σάντουιτς και τις πίτσες χωρίς αλλαντικά και τυρί. Ακόμη και στα ψωμιά. Δεν είναι εύκολο να σερβίρεις σε μανιασμένες ακρίδες. Εκεί ο πωλητής δεν είναι ο σκλάβος του πελάτη...Αλλά η πουτάνα του. Αρχίζουν σε βρίζουν, μαλώνουν μαζί σου, μαλώνουν με τους άλλους πελάτες και γίνεται ένας πανικός....και εκεί που προσπαθείς να σερβίρεις, να καθαρίσεις, να χτυπήσεις σωστά τον λογαριασμό στην ταμειακή σου, να ακολουθήσεις τις εντολές τις αφεντικίνας σου που σε θέλει ταυτόχρονα να πουλήσεις τα σοκολοατέναι αυγά και να ξαναφτιάξεις απο την αρχή την βιτρίνα και να κρεμάσεις τις κουρτίνες, εμφανίζεται η άνιωθη Χριστιανοπούλα που σε ρωτάει αν το τυρί στην τυρόπιτα είναι νηστίσιμο, αν ο Χαλβάς παχαίνει και αν η λαδωμένη σπανακάπιτα έχει λάδι.

Εκεί πλέον αρχίζεις και καταρρέεις. Αμφιβάλλεις για την Χριστιανική Θρησκεία, για τον θεό, για την δουλειά που κάνεις, για τους συναδέλφους σου και για το τρίγωνο των Βερμούδων. Αρχίζεις παρετείσε από όλα και σωπαίνεις, σωπαίνεις όπως το πρόβατο που περιμένει να σφαχτεί για το πάσχα, σαν κρατούμενος της ISIS πριν τον αποκεφαλισμό...και τότε υπάρχουν δύο επιλογές. Ή αρχίζεις και φωνάζεις στους πελάτες για να τους βάλεις σε τάξη μπας και ηρεμήσουν και σε σεβαστούν που ήρθες να βγάλεις ένα μεροκάματο του τρόμου σαν άνθρωπος, ή απλά γελάς. Γελάς...ΓΕΛΑΣ τόσο δυνατά και παρανοϊκά και τους κοιτάς με μάτι που γυαλίζει. Γελάς με τέτοιο τρόπο που κάνεις τον Michael Douglas στην ταινία Falling Down να φαίνεται σαν προβατάκι. Τον Christian Bale στο American Psycho με το αγοράκι που ήταν στην Αυτοκρατορία του Ήλιου, τον Τζόκερ του Ledger σαν τραβεστί κλόουν.  Εκεί μόνο τότε αρχίζουν και νιώθουν οι πελάτες πως κάτι πάει πραγματικά λάθος με τους εαυτούς τους και αρχίζουν και ηρεμούν ή να φοβούνται.

(Μαντέψτε τι κάνω εγώ)

Γι' αυτό λοιπόν η Μεγάλη Εβδομάδα λέγεται η εβδομάδα των παθών. Γιατί οδηγούνται χιλιάδες υπάλληλοι σε ομαδικές αυτοκτονίες και στον σατανισμό. Κάθε Μεγάλη Δευτέρα ορδές Χριστιανών αλλαξοπιστούν και βαφτίζονται μουσουλμάνοι (Ισχύει, το διάβασες στο ίντερνετ άρα είναι αλήθεια).
Ονομάζεται εβδομάδα των Παθών, γιατί οι υπάλληλοι του επισιτιστικού τομέα υποφέρουν κάτω απο τον ζυγό της εκμετάλευσης, από την πίεση των αφεντικών αλλά κυρίως από την αγένεια και την ηλιθιότητα των καταναλωτών....και ύστερα και οι ίδιοι υπάλληλοι πηγαίνουν και βασανίζουν άλλους υπαλλήλους και δημιουργείτε ένα φαύλος κύκλος.

Μη νομίζετε...τα βάσανα δεν σταματάνε το τριήμερο του Πάσχα, απλά μεταφέρονται στους ταπεινούς ξενοδοχυπαλλήλους και τους υπαλλήλους του Τουρισμού που οι καημένοι ξεκινάν γεμάτοι ενέργεια την Τουριστική σαιζόν αλλά οι Έλληνες ως πρώτοι πελάτες της περιόδου σου γαμάνε την ψυχολογία, σου σπάνε τα νεύρα και σε προετοιμάζουν γι αυτό που θα ακολουθήσει τον Αύγουστο.

Κουράγιο Αδέρφια μου Πάσχα είναι Θα περάσει!!!
Η Θεά Καφροδίτη σας εύχεται Καλό Πάσχα και Καλή Χριστιανική Υποκρισία Motherfuckers!

"Η ολοήμερη διάρρεια της Κυριακής του Πάσχα είναι η εκδίκηση του άθεου προς τους Χριστιανούς."

@Erisadesu